Najczęstsze problemy z drukiem 3D to brak przyczepności (adhezji), nitkowanie oraz przesunięcia warstw. Aż 90% z nich rozwiążesz poprzez poprawną kalibrację stołu (bed leveling) oraz dobranie temperatury do materiału (PLA: 190–210°C, PETG: 230–250°C). Poniżej znajdziesz kompletny przewodnik diagnostyki i naprawy.
Materiały do druku 3D to tworzywa termoplastyczne (filamenty), żywice światłoutwardzalne oraz proszki metali i polimerów, które dobiera się w zależności od wymaganej wytrzymałości i technologii druku (FDM, SLA, SLS). Wybór odpowiedniego surowca decyduje o wytrzymałości mechanicznej, odporności termicznej i finalnym wyglądzie elementu.
Druk 3D FDM (Fused Deposition Modeling), znany również jako FFF (Fused Filament Fabrication), to najpopularniejsza i najbardziej dostępna technologia druku 3D na świecie. To właśnie od niej większość użytkowników zaczyna swoją przygodę z drukiem 3D – zarówno w domu, jak i w firmach.
Wybór drukarki 3D to inwestycja, którą warto dobrze przemyśleć. W 2025 roku technologie przyrostowe rozwinęły się błyskawicznie. Przygotowaliśmy dla Ciebie konkretny przewodnik po czterech głównych rozwiązaniach: FDM (dostępny już od ok. 900 zł), SLA/MSLA (o wysokiej precyzji), SLS (oferującym wytrzymałość PA12) oraz Metal AM. Porównujemy mechanikę, materiały, koszty i zastosowania, aby ułatwić Ci podjęcie trafnej decyzji.
Przygotowanie modelu do druku 3D to proces konwersji bryły 3D (STL/OBJ) na instrukcje dla drukarki (G-code) przy użyciu oprogramowania typu slicer, obejmujący naprawę siatki, orientację na stole i dobór parametrów druku.
Druk 3D SLS (Selective Laser Sintering) to jedna z najbardziej zaawansowanych i wszechstronnych technologii przyrostowych. W przeciwieństwie do popularnych drukarek FDM, SLS pozwala tworzyć bardzo wytrzymałe, precyzyjne i funkcjonalne części, bez konieczności stosowania podpór.
