Zażalenie na postanowienia sędziego-komisarza oraz sądu upadłościowego. Część II
Zażalenie powinno czynić zadość ogólnym wymogom stawianym pismom procesowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek odpowiednio o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia ze wskazaniem w miarę potrzeby nowych faktów i dowodów (art. 394 § 3 k.p.c. w zw. z art. 229 p.u.). Ponadto zażalenie podlega opłacie sądowej w kwocie 200 zł (art. 75 pkt 3 u.k.s.c.).
Z poradnika dowiesz się
Strony wnoszące i rozpoznające zażalenie
Zażalenie na postanowienie sędziego-komisarza rozpoznaje sąd upadłościowy jako sąd drugiej instancji (art. 150 ust. 2 p.u.). Natomiast zażalenie na postanowienie sądu upadłościowego rozpoznaje sąd okręgowy – sąd gospodarczy.
Zażalenie na postanowienia sędziego-komisarza wnosi się do sądu prowadzącego postępowanie upadłościowe za pośrednictwem sędziego-komisarza. Zażalenie do sądu okręgowego na postanowienie sądu upadłościowego wnosi się za pośrednictwem sądu, który je wydał.
Należy zaznaczyć, że na postanowienie sądu upadłościowego rozstrzygające zażalenie na postanowienie sędziego-komisarza zażalenie nie przysługuje.
Kontrola i rozpatrzenie zażalenia
Po wniesieniu zażalenia następuje jego wstępna kontrola pod względem dochowania terminu oraz wymogów formalnych przewidzianych przepisami.
Jeżeli zażalenie zostało wniesione po terminie, jest niedopuszczalne lub pomimo wezwania nie uzupełniono w terminie jego braków formalnych, podlega odrzuceniu. Na postanowienie o odrzuceniu zażalenia przysługuje zażalenie.
Po pozytywnym przejściu wstępnej kontroli zażalenie przekazywane jest sądowi właściwemu do jego rozpoznania. Ponadto odpis zażalenia wniesionego przez wierzyciela doręcza się upadłemu, syndykowi oraz osobom, których dotyczy zaskarżone postanowienie. Natomiast odpis zażalenia wniesionego przez upadłego doręcza się syndykowi oraz osobom, których dotyczy zaskarżone postanowienie.
Jeżeli zażalenie dotyczy ogółu wierzycieli, jego odpis nie jest doręczany żadnemu z nich. Zażalenie co do zasady rozpoznawane jest na posiedzeniu niejawnym. Rozstrzygnięcie powinno zapaść w terminie 30 dni od dnia przedstawienia akt sądów. Jest to jednak tylko tzw. termin instrukcyjny, co sprawia, że z jego przekroczeniem nie wiążą się zasadniczo żadne konsekwencje prawne.
Jak oceniasz ten poradnik?
Dziękujemy za Twoją opinię!Twoja opinia pozwala nam tworzyć lepsze treści
Więcej poradników o prawie gospodarczym
Instytucja upadłości konsumenckiej skierowana jest do konsumentów (osób fizycznych) nieprowadzących działalności gospodarczej. Może być ona przeprowadzona na wniosek dłużnika, który stał się niewypłacalny, tj. przestał w sposób trwały regulować swoje zobowiązania finansowe (kredyty, pożyczki, chwilówki itp.). Stan niewypłacalności nie zawsze musi kończyć się ogłoszeniem upadłości w formie likwidacyjnej. Niejednokrotnie lepszym rozwiązaniem będzie zawarcie układu na zgromadzeniu wierzycieli.
31.10.2022Celem artykułu jest przybliżenie czytelnikowi w prosty i przystępny sposób zasad, które znajdują zastosowanie w temacie reguł ustalających kolejność zaspokojenia wierzycieli obowiązujących przy ustaleniu planu spłat.
20.09.2022Spółka z o.o. należy do tzw. spółek kapitałowych*. Elementami koniecznymi w tego typu spółce są: wspólnicy i zarząd. Co do zasady za zobowiązania (długi) spółki z o.o. wspólnicy nie ponoszą odpowiedzialności. Taką odpowiedzialność ponoszą natomiast członkowie Zarządu.
23.06.2022W części I artykułu opisaliśmy skutki prawne podjęcia czynności prawnych przed formalnym (wydanie postanowienia) ogłoszeniem upadłości konsumenckiej. Uzupełnimy część I o pkt B, tj. „Bezskuteczność czynności prawnych dłużnika stwierdzona orzeczeniem sądu (wyrokiem tudzież postanowieniem)”. Natomiast w ust. I niniejszego artykułu przedstawimy „Skutki czynności prawnych podjętych przez upadłego po dacie ogłoszenia upadłości konsumenckiej”.
08.09.2022
Postanowiliśmy przybliżyć naszym czytelnikom najczęściej zadawane pytania ze strony klientów Kancelarii Prawa Upadłościowego KPU.
20.06.2022