Zasady humanitarne i zasady słuszności – zapomniane kanony Prawa upadłościowego
Treść niniejszego artykułu odnosi się do tematyki klauzul generalnych (rozsądku) w postaci względów humanitarnych i względów słuszności¹, które przed nowelizacją prawa upadłościowego stanowiły ostatnią deskę ratunku dla dłużnika w przypadku istnienia przesłanek dających sądowi możliwość oddalenia wniosku o ogłoszenie upadłości konsumenckiej.
Względy (zasady) humanitarne i słuszności w nowej znowelizowanej upadłości konsumenckiej²
Praktyka w zakresie ogłaszania upadłości konsumenckiej osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej dostarcza wielu przykładów na to, iż wzmiankowana nowelizacja, która w pewnym stopniu zmodyfikowała postępowanie (procedurę), skutkowała tym, że wymienione zasady formalnie w Prawie upadłościowym istnieją, lecz jak gdyby zostały „zapomniane” przez profesjonalnych pełnomocników, jak i samych klientów.
Obecnie (po nowelizacji) przy odpowiednim przygotowaniu treści wniosku samo ogłoszenie upadłości konsumenckiej jest jedynie formalnością. Jednakże trzeba mieć na uwadze to, że sam fakt ogłoszenia upadłości nie stanowi jeszcze o oddłużeniu upadłego (dłużnika). Do tego pożądanego celu prowadzi długa droga.
O tym, czy upadły (dłużnik) zostanie oddłużony, czy też nie, sąd rozstrzyga na końcu całego postępowania upadłościowego. Wówczas to bada okoliczności powstania stanu zadłużenia (niewypłacalności) i tzw. moralność płatniczą upadłego (dłużnika).
Jest to odmienny sposób prowadzenia postępowania upadłościowego niż przed przywołaną wielokrotnie nowelizacją. Przed nowelizacją sąd już na początku postępowania wydawał orzeczenie (postanowienie) o ogłoszeniu upadłości albo oddaleniu złożonego wniosku.
Obecnie, w następstwie tego badania (analizowania) – o czym niektórzy nie wiedzą lub zapominają – sąd upadłościowy może stwierdzić, że upadły (dłużnik) nie zasługuje na oddłużenie (umorzenie zobowiązań) i odmówić wydania postanowienia ustalającego plan spłat wierzycieli tudzież umarzającego zobowiązania bez ustalania planu spłat wierzycieli, co równa się z odmową oddłużenia. I wtedy to właśnie mogą mieć zastosowania (przychodzą z pomocą) zasady humanitaryzmu lub zasady słuszności!
Jak wynika bowiem z dyspozycji art. 491 (14a) Prawa upadłościowego, sąd upadłościowy wydaje orzeczenie (postanowienie) o odmowie oddłużenia w przypadku zaistnienia określonych przesłanek (o przesłankach odmowy oddłużenia pisałem we wcześniejszych artykułach), chyba że oddłużenie jest uzasadnione względami słuszności lub względami humanitaryzmu.
¹ Omawiane zasady zostały wyjaśnione w treści wcześniejszych artykułów.
² Wejście w życie nowelizacji nastąpiło 01.12.2021 roku.
Jak oceniasz ten poradnik?
Dziękujemy za Twoją opinię!Twoja opinia pozwala nam tworzyć lepsze treści
Więcej poradników o prawie gospodarczym
Artykuł porusza zagadnienie wpływu ogłoszenia upadłości na toczące się postępowania sądowe, administracyjne i egzekucyjne wobec upadłego.
19.08.2022W treści niniejszego artykułu zamierzamy przybliżyć czytelnikowi tematykę (stan faktyczny) śmierci (zgonu) upadłego (dłużnika) w sytuacji, gdy właściwy sąd wydał już orzeczenie (postanowienie) o ogłoszeniu upadłości konsumenckiej, a w jego toku dochodzi do zgonu wnioskodawcy, tj. upadłego.
20.06.2022Artykuł ten porusza tematykę kosztów postępowania upadłościowego. Opisuje, kto ponosi te koszty oraz kto jest odpowiedzialny za ich właściwe ustalenie. Wyjaśnia również, jaki sposób postępowania przyjąć, gdy fundusze na pokrycie kosztów postępowania są niewystarczające.
23.05.2022Upadły (dłużnik), któremu Sąd ustalił Plan Spłaty Wierzycieli, ma obowiązek złożenia sprawozdania z wykonywania planu do 30 kwietnia bieżącego roku.
23.06.2022Celem artykułu jest przybliżenie czytelnikowi w prosty i przystępny sposób zasad, które znajdują zastosowanie w temacie reguł ustalających kolejność zaspokojenia wierzycieli obowiązujących przy ustaleniu planu spłat.
20.09.2022Instytucja upadłości konsumenckiej skierowana jest do konsumentów (osób fizycznych) nieprowadzących działalności gospodarczej. Może być ona przeprowadzona na wniosek dłużnika, który stał się niewypłacalny, tj. przestał w sposób trwały regulować swoje zobowiązania finansowe (kredyty, pożyczki, chwilówki itp.). Stan niewypłacalności nie zawsze musi kończyć się ogłoszeniem upadłości w formie likwidacyjnej. Niejednokrotnie lepszym rozwiązaniem będzie zawarcie układu na zgromadzeniu wierzycieli.
31.10.2022