Jak tworzyć przypisy harvardzkie?
W procesie pisania pracy dyplomowej wykorzystujemy wiele publikacji, które nie tylko pomagają nam stworzyć jej treść, ale także pokazują, że dogłębnie zbadaliśmy obszar związany z jej tematem. Zazwyczaj już na pierwszych spotkaniach seminaryjnych dowiadujemy się, że każda myśl lub cytat zaczerpnięty z dowolnej pozycji z tego właśnie zbioru musi zostać opatrzony odpowiednim przypisem bibliograficznym. Konieczność ta jest często przyczyną wielu kłopotów i dużej części z nas jawi się jako zadanie nader uciążliwe. Tymczasem cały problem nie jest tak skomplikowany jak mogłoby się wydawać.
Z poradnika dowiesz się
Rodzaje przypisów
Ogólnie rzecz biorąc wszystkie przypisy umieszczane w publikacjach możemy podzielić na dwie grupy: przypisy harwardzkie i przypisy oksfordzkie (zwane też tradycyjnymi). W tej części poświęcimy nieco więcej uwagi temu pierwszemu rodzajowi przypisów.
Przypisy harwardzkie
Przypisy harwardzkie są stosowane przede wszystkim w wielu współczesnych publikacjach wydawanych w kręgu anglosaskim i coraz częściej występują jako podstawowy sposób cytowania źródeł w pracach licencjackich lub magisterskich. Ze względu na sposób umieszczania tego rodzaju przypisów w tekście czasem nazywa się je także przypisami wewnątrztekstowymi.
Harwardzki system przypisów stanowi dość dobre rozwiązanie, ponieważ jego tworzenie jest stosunkowo proste. Nie wymaga on bowiem umieszczania w tekście odsyłaczy (np. w postaci cyferki, gwiazdki itd.) do rozbudowanego przypisu. Jego główną zasadą jest umieszczenie w nawiasie okrągłym nazwiska autora wraz z rokiem wydania dzieła i ewentualnie stroną, na której wykorzystana przez nas myśl się pojawiła.
Reguły
Reguły i sposób wstawiania przypisów harwardzkich najlepiej będzie objaśnić na konkretnych przykładach.
Jeśli odnosimy się do ogólnej treści danej publikacji mamy dwie możliwość postawienia przypisu:
- W wypadku wspomnienia nazwiska autora w tekście przypis powinien wyglądać tak:
- Ogólnie rzecz ujmując, okres formowania się państwa polskiego był czasem bardzo burzliwym. Taki pogląd pojawia się m. in. w dziele Jasienicy (2008).
- Jeżeli jednak nazwisko autora nie zostało wymienione, umieszczamy następujący przypis: Obecnie uważa się, że starzenie się społeczności stanowi wyzwanie dla polityki zdrowotnej (Bryła, 2009).
- Jeśli zamieszczamy w naszej pracy cytat albo odnosimy się do konkretnego fragmentu tekstu do przypisu dołączamy równie numer strony lub stron, na których znajduje się dana myśl: W celu ratowania kolonii brytyjskich w Azji Londyn zignorował fakt zajęcia Międzymorza przez ZSRR (Grygajtis, 2006, s. 9).
- Jeżeli korzystamy z dwóch różnych publikacji tego samego autora wydanych dokładnie w tym samym czasie, przy roku wydania umieszczamy kolejne litery alfabetu, np. (Kowalski, 2007a, s. 7), (Kowalski, 2007b, s. 15).
- W przypadku pozycji, która ma więcej niż jednego autora:
- Jeśli pozycja ma dwóch autorów to podajemy nazwiska każdego z nich, np. (Kowalski, Marczyk, 2010, s.198).
- Jeśli jednak autorów jest więcej, w przypisie uwzględniamy tylko pierwszego z nich i dodajemy skrót „i in.” np. (Kowalski i in., 2003, s. 32).
- Jeśli dana publikacja jest pracą zbiorową w przypisie, zamiast nazwiska autora umieszczamy jej tytuł, np. (Strategia rozwoju, 1990, s. 21).
Bibliografia
Stosując przypisy harwardzkie musimy pamiętać, że należy też stworzyć odpowiednio dopasowaną do nich bibliografię. Podobnie jak w przypadku wstawiania przypisów, tutaj również możemy wyróżnić szereg zasad, które ułatwią nam to zadanie. Oto one:
- Chcąc stworzyć opis bibliograficzny książek najpierw podajemy nazwisko autora (lub nazwiska wszystkich autorów), następnie umieszczamy rok ukazania się publikacji, a potem podajemy jej tytuł (pisany kursywą), wydawnictwo oraz miejsce wydania, np. Ostasiewicz S., Rusnak Z., Siedlecka U., 2001, Statystyka elementy teorii i zadania, Wydawnictwo Akademii Ekonomicznej, Wrocław.
- Jeśli książka jest pracą zbiorową najpierw podajemy jej tytuł, natomiast rok wydania umieszczamy na końcu, np. Początki chrześcijaństwa w Małopolsce, red. Garncarski J., Krosno 2001.
- Jeśli korzystamy z artykułu w czasopiśmie, po podaniu nazwiska autora, roku wydania oraz tytułu tego artykułu umieszczamy przyimek „w” z dwukropkiem ujęty w nawias okrągły. Następnie podajemy tytuł (ujęty w cudzysłów) i numer czasopisma oraz numery stron, na których znajduje się dany artykuł, np. Bugaj E., 2004, Kilka uwag na temat dziecka w kulturze starożytnego Rzymu, (w:) „Funeralia Lednickie” nr 6, s. 23–28.
- Jeżeli w naszej pracy wykorzystujemy rozdział z pracy zbiorowej powinniśmy postąpić analogicznie do artykułu w czasopiśmie, jednak zamiast tytułu czasopisma podajemy tytuł publikacji, np. Molo B., 2008, Podstawowe pojęcia i kategorie międzynarodowych stosunków politycznych (w:) „Międzynarodowe stosunki polityczne”, red. Cziomer E., Krakowska Szkoła Wyższa, Kraków, s. 21-37.
- W przypadku stron internetowych podajemy adres strony oraz datę dostępu do treści strony.
Podsumowanie
Musimy pamiętać, aby przypisy stosować konsekwentnie i systematycznie. Dzięki temu będzie wiadomo, skąd czerpaliśmy informacje niezbędne do napisania pracy, a sam tekst zyska bardziej czytelną strukturę.
Jak oceniasz ten poradnik?
Dziękujemy za Twoją opinię!Twoja opinia pozwala nam tworzyć lepsze treści
Więcej poradników o finansach
Progi podatkowe to wartości podatku, który należy opłacić – zależnie od wysokości podstawy opodatkowania za przychody z poprzedniego roku. Skala podatkowa w Polsce oparta jest właśnie na progach podatkowych – ich przekroczenie (czyli uzyskanie dochodów powyżej wyznaczonego progu pierwszego, drugiego lub trzeciego) sprawia, że podatnik musi zapłacić większy podatek dochodowy. Jakie progi podatkowe funkcjonują w obecnym systemie podatkowym? Czym jest kwota wolna od podatku i kto może być zwolniony z opłaty podatku dochodowego?
09.01.2023Decydując się na otwarcie swojego biznesu, jedną z kluczowych dla nas kwestii jest prowadzenie księgowości. Mamy tutaj do wyboru kilka opcji.
22.01.2019
Planujesz zlecić usługi księgowe? Zanim podejmiesz decyzję, zapoznaj się z cennikiem i opiniami, by wybrać rzetelne biuro rachunkowe lub doświadczonego księgowego. Skorzystaj z naszego bezpłatnego kalkulatora, aby szybko oszacować orientacyjne koszty zarówno uproszczonej, jak i pełnej księgowości. To praktyczne narzędzie pomoże Ci porównać oferty i lepiej przygotować się do współpracy z profesjonalistą.
23.02.2024Prawomocny wyrok – jak odzyskać dług?
05.08.2020Na wstępie warto zaznaczyć, czym jest Indywidualne Konto Emerytalne (IKE). Jest to konto, na którym każdy dobrowolnie może gromadzić kapitał na emeryturę. Wszystkie wiodące w Polsce banki oraz Towarzystwo Ubezpieczeniowe posiadają je w swojej ofercie.
18.01.2016Działalność gospodarcza przedsiębiorstwa jest przedmiotem rozważań wielu dziedzin nauki. Termin przedsiębiorstwo składa się z kilku mian, z których możemy wyróżnić takie, jak: instytucja, firma, zakład. Wśród tych pojęć najbardziej odmienne jest pojęcie firmy. Nazwą tą w znaczeniu prawnym do prowadzenia działalności posługują się osoby fizyczne lub prawne. Przedsiębiorstwo jest dopuszczonym przez przepisy prawa podmiotem gospodarczym działającym w celach zarobkowych, wykonującym to na swój własny rachunek. Każda działalność przedsiębiorstwa staje się wyodrębniona z otoczenia pod względem organizacyjnym, ekonomicznym i prawnym. Wyróżniając cechy przedsiębiorstwa, można wskazać na te najbardziej charakterystyczne, do których należą: nazwa przedsiębiorstwa, siedziba, struktura organizacyjno-prawna. Przedsiębiorstwo zatem jest pewnego rodzaju kapitałem społecznym, w skład którego wchodzą ludzie, czyli pracownicy i kadra.
02.03.2016