WYKONANIE DOCIEPLENIA METODA LEKKĄ-MOKRĄ

Poniższy artykuł ma za zadanie ułatwić potencjalnym inwestorom kontrole i samodzielną ocenę prac wykonywanych na ich placach budowy. To jak ważne jest docieplenie domu to chyba każdy wie. Powoduje przede wszystkim znacząca redukcje kosztów ogrzewania w okresie jesienno-zimowym, a dodatkowo w czasie upałów pomaga utrzymać w domu komfortową, niższa temperaturę.
Najważniejszym krokiem rozpoczynającym prace dociepleniowe na elewacji jest ocena stanu ścian budynku. Bez względu na to z jakiego materiału wykonany jest nasz budynek, najważniejsze jest by warstwa ocieplenia była odpowiednio mocno przytwierdzona do ścian.Jeżeli mamy do czynienia z nowo wybudowanym budynkiem to raczej problemu nie ma, ważne jest tylko by budynek był wymurowany, a wszystkie wewnętrzne prace mokre typu: tynkowanie, wylewki -były zrobione przynajmniej miesiąc wcześniej. Ten okres daje nam pewność, że wilgoć odparowała dostatecznie. W sytuacji jeżeli mamy do czynienia z budynkiem starszym, sytuacja jest troszkę trudniejsza gdyż musimy określić kondycje ścian. Wszystkie tzw. lużne i sypkie tynki powinny być skute, zdrapane, a elewacja budynku odpylona, umyta i zagruntowana w celu zwiększenia chłonności. Tynki stare, które mocno trzymają się i mimo pęknięć ich stan po ostukaniu nie powoduje odpadnięcia i typowego głuchego dżwięku , można pozostawić gdyż ich stan wskazuje,że dostatecznie mocno są zwarte. Najlepszą metoda do sprawdzenia czy dana ściana nadaje się do klejenia warstwy izolacyjnej jest próba tzw. KOSTKI. Polega ona na miejscowym przyklejaniu kostek styropianu o średnicy 30-40 cm, a następnie po trzech dniach oderwaniu ich. Zerwanie w warstwie styropianu pozwala na rozpoczęcie prac. Jeżeli natomiast warstwa kleju zostanie oderwana ze styropianem to niestety podłoże nie nadaje się i trzeba doprowadzić je do stanu zwiększonej chłonnośći.
Rozpoczynając klejenie pierwszej warstwy- dolnej krawędzi można wspomóc się listwami zwanymi potocznie startówkami. Montuje się je po wypoziomowaniu kołkami rozporowymi po 3 łączniki na metr bieżący. Listwy są często elementem systemu dociepleniowego danego producenta, nie jest to jednak wymóg , gdyż sztuka budowlana pozwala na to by listw startowych nie było. Listwy często ułatwiają pracę i chronią dół cokoła elewacji przed np. gryzoniami. Jeżeli wykonawca potrafi dobrze wyprowadzić styropian bez listw startowych powinien pamiętać by utwardzić i wzmocnić szczelnie elewacje w miejscu gdzie listw startowych nie ma.
Metodą najpopularniejsza klejenia płyt izolacyjnych jest obwodowo-punktowe naniesienie kleju. Wykonawca po obwodzie płyty nanosi pasek szerokości około 4 cm , a w wewnątrz powstałej ramki nakłada placki ( od 4 do 6) takiej wielkości by powierzchnia po przyklejeniu i dociśnięciu do ściany pokryła minimum 40 procent powierzchni. Wszystkie płyty montuje się ściśle obok siebie od dołu do samej góry z zachowaniem tzw. mijanki. Wyższa warstwa płyty musi mijać się tak by pionowe krawędzie dochodziły do środkowej części płyty powyższej. Miejscami wolnymi od tej zasady są naroża okienne oraz wszystkie otwory w elewacji.
W sytuacji gdy naszym izolatorem jest wełna mineralna, a nasza wełna nie jest fabrycznie powlekana , musimy wstępnie przeszpachlować powierzchnie płyty. Cieńką warstwę zaprawy wciera się w płytę w miejscach gdzie będzie nakładana warstwa zaprawy. Szczeliny w płytach wełny uzupełniamy klinami z wełny. W sytuacji styropianu ,klinami ze styropianu bądż pianką poliuretanową niskoprężną. Nadmiar po wyschnięciu odcinamy.
Po trzech dniach, bo tyle powinno technologicznie odczekać by zakołkować elewacje mechanicznymi łącznikami. Po zaślepieniu frezowanych otworów kołków zaślepkami można przystąpić do wyrównania nierówności ścian. Wykonuje się to właściwymi tarnikami bądż pacą z grubym papierem ściernym.
Kolejnymi etapami prac jest montaż narożników, zatopienie siatki z włókna szklanego, wklejenie dodatkowych wzmocnień w newralgicznych miejscach takich jak naroża okienne by zminimalizować ryzyko pęknięć tynku zewnętrznego w tych miejscach. Po wyschnięciu położonej kolejnej warstwy zaprawy klejowej na dostatecznie wyrównana powierzchnię nakładamy warstwę gruntu podkładowego pod tynk cienkowarstwowy.
Na ścianach z termoizolacją z wełny mineralnej należy stosować tynki paroprzepuszczalne. Rodzaje tynków : mineralne, akrylowe ,silikonowe , silikatowe( krzemianowe). Tynki różnią się ceną i właściwościami. Tutaj podobnie jak to w życiu, jakość musi kosztować więcej. Dobór właściwego dla inwestora tynku najlepiej powierzyć wykonawcy.
Mam nadzieję,że przeniesienie moich nabytych doświadczeń i wiedzy do tego artykułu pozwoliło choć trochę niektórym wykonawcą jak również inwestorom poznać kluczowe elementy poprawnie wykonanej elewacji .
Opracował :
Piotr Ziółkowski
HOUSE INVESTMENTS

House Investments Piotr Ziółkowski

WYKONANIE DOCIEPLENIA METODA LEKKĄ-MOKRĄ

Więcej poradników o wykonaniu elewacji